Die gemarginaliseerde posisionering van onderwysers by ’n spesiale skool in Kaapstad deur neoliberale bestuurspraktyke

Rinquest, Elzahn (2021)

CITATION: Rinquest, E. 2021. Die gemarginaliseerde posisionering van onderwysers by ’n spesiale skool in Kaapstad deur neoliberale bestuurspraktyke. LitNet Akademies, 18(3):604-632.

The original publication is available at https://www.litnet.co.za

Article

In hierdie artikel bied ek ’n sosiologiese beskrywing van die vorming van skoolkultuur by ’n spesiale skool in Kaapstad, wat vir die doel van hierdie bespreking Kanaänskool genoem sal word. Ek verduidelik in die besonder die aard van die institusionele kultuur van die skool as plek deur van die konsep van plekinruiming gebruik te maak. Die bespreking is gegrond op die bevindinge van ’n groter kwalitatiewe etnografiese studie van 2019 wat die klaskamerpraktyke van onderwysers by die skool ondersoek het. Hierdie artikel beantwoord die vraag: Watter dimensies vorm die skoolkultuur by ’n Kaapstadse skool vir leerders met spesiale onderwysbehoeftes? Met Lefebvre se teorie (1991) oor ruimteskepping as grondslag konsentreer die bespreking op twee onderling verwante faktore – eerstens, die institusionele ontwikkeling van plek oor tyd, waarvoor die term wit toon (white tone, Hunter 2019) gebruik sal word, en tweedens, die teoretiese toepassing van Lefebvre (1991) se ruimtelike triade om die institusionele kultuur te verstaan. Data is vir ’n volle skooljaar deur middel van uitgebreide deelnemerwaarneming sowel as ongestruktureerde en semigestruktureerde onderhoude versamel. Die bevindinge dui daarop dat die histories ontvouende institusionele kultuur die skool en die onderwysers op spesifieke wyses posisioneer. Die skool se Afrikaanse, Christelike wit toon kom tot uiting in die ongeskrewe reëls wat oor die algemeen vir die skool se daaglikse bedrywighede geld. Ek voer ook aan dat die skool se aangepaste institusionele toon gekenmerk word deur ’n bestuursdiskoers wat tot stand gekom het deur neoliberale bestuurspraktyke met betrekking tot die institusionele funksionering van die skool. Die artikel toon hoe die oorheersende neoliberale bestuurstyl en ’n diskoers van bestuursheerskappy die institusionele kultuur by Kanaänskool vestig en die onderwysers as geïsoleerd in hulle klaskamers posisioneer.

Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/125468
This item appears in the following collections: