Der Einfluss waldbaulicher Massnahmen auf die Sprossgewichte von Naturverjungungspflanzen im Bergmischwald : biometrische Auswertung eines waldbaulichen Versuches

El Kateb, Hany (1990-03)

Thesis (M. Sc. forestry) -- University of Stellenbosch, 1990.

Thesis

AFRIKAANSE OPSOMMING: Die uitwerking van boskultuurbehandelings op die bogrondse biomassa van die natuurlike verjonging in gemengde gebergtebosse: statistiese ontleding van 'nboskultuureksperiment. In Suid-Duitsland heers daar baie kommer oor die deur i die mens veroorsaakte omsett i ng van die gemengde 1 oofhout-naa 1 dhout bosse in monokulture van fynspar. Veral tans, met die beklemtoning op die bewaring van die omgewing, het dit dringend noodsaaklik geword aan hierdie probleem, met sy veelsydige sosiale en politieke aspekte, aandag te gee. In 1976 het die Leerstoel vir Boskultuur aan die Universiteit MUnch en 'n omvattende studie onderneem in die gemengde gebergtebosse in die oostelike Beierse Alpe. Die projek was. gerig op In in-diepte studie van die meervoudige aspekte van die natuurlike verjonging in daardie bostipe. Die tesis behandel die ontleding en interpretasie van In gedeelte van die eksperimentele data en is beperk tot die distrik Ruhpoldtngin die Kalkalpe. Die vernaamste doel van die huidige studie is die kwantitatiewe ontleding van die invloed van opstandsdigheid op die verjonging, asook van dieuitwerking van beskermingvan die verjonging teen wildskade (deur middel van omheining) en die invloed van grondbewerking op die verjonginsproses. . In 'n eksperiment met twee herhalings is drie kroonvrystell ingsvari ante, naamlik 'n kontro 1 ebehandel i ng (waarby geen borne verwyder is nie), In swak vrystelling (met 'n verwydering van 30% van die basale oppervlak) en 'n sterk vrystelling (met In verwydering van 50% van die basale oppervlak) verkry. Die kroonvrystellingsvariant is op hoofpersele met In area van 0.5 hektaar getoets, maar slegs die binneperseel met In area van 33 x 33 m is vir die jaarlikse metings gebruik; terwyl die res van die perseel as bufferstrook gedien het. Vir die doel van hierdie studie is elke afsonderlike plant op so In wyse gemerk,dat die. ontwikkeling van die plante ondersoek kon word. Binne elke 2 hoofperseel is ·96 sistematies verdeelde kwadrate met In area van 1 m . uitgele. In verband met die toetsing van die variante "omheining" en "grondbewerking" is die hoofpersele in subpersele onderverdeel. Twee subpersele is steeds omhein terwyl die grondbewerkingsbehandeling in een van hierdie twee subpersele getoets is. In die, subperseel buite die beskermde persele is geen grondbewerking toegpas nie. Gedurende die herfs van 1986 is 2999 plante, van 144 kwadrate afkomstig, geoes. Die geoeste materiaal het ook die wortelsisteem ingesluit. Op elke plant is In hele aantal veranderlikes gemeet, soos die droe gewig van die bogrondse plant, die ontkiemingsjaar en die voorkoms en graad van beskadiging asook anderveranderl i kes. I, Daar is; van twee kenmerke gebruik gemaak om die opstandsdigtheid· te kwantifiseer, naamlik die relatiewe beligting en die opstandsdigtheid. Laasgenoemde veranderl ike is gedefi ni eer as di e kwadraat van di e aanta 1 borne (van die volwasse opstand), gedeel deur sy basale oppervlak. Die uitwerking van die behandelingsvariante is getoets met behulp van In 'regressiemodel met omheining as dummy-veranderlike, grondbewerking as In tweede dummy-veranderlike en met 6f' opstandsdigheid 6f relatiewe beligting as kontinue onafhanklike veranderlike. Die model het ook interaksies tussen hierdie' veranderlikes ingesluit. Die afhanklike veranderlike is 6f as die bogrondse droe gewig van die plp.nt 6f die totale droe gewig per hektaar gedefineer. Verskei e transformasies: van di e afhankl ike veranderl ike is getoets om die variansie te stabiliseer en om normaal-verdeelde residue te verkry: Die model wat die beste result ate van die transformasie gel ewer het, is nietemin vir die doel van skattingsmodelle gekies. Dit is gevind dat opstandsdigtheid en ligintensiteit sterk gekorreleer is. Die. groei van dfe: vier boomsoorte wat 'ondersoek is, het sterk op die gemanipuleerde 1 igintensiteit gereageer. Daar was geen aanduidings dat grondbewerking wel In invloed op die bogrondse massa gehad het nie. Dit word daaraan toegeskryf dat die grondtoestande in elk geval gunstig vir die ontwikkeling van die, plante was. Die bogrondse biomassa is wel geaffekteer deur die omheinings wat die plante teen wildskade beskerm het. Die silverden het as gevolg van wildskade heeltemaal verdwyn en beskerming teen wildskade deur middel van omheining is absoluut noodsaaklik om die silverden se uitsterwe te voorkom. Die studie het belangrike leidrade vir die bestuur van hierdie bostipe opgelewer en sal daartoe kan lei dat die gemengde bosse behou word en herstelling intree.

Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/67215
This item appears in the following collections: